Əsas məzmuna keç
FrontDepth, Ana səhifə

1999 – bu gün

AJAX

Səhifə XMLHttpRequest ilə datanı arxa planda serverdən istəyir və yalnız dəyişən hissəni yenidən çəkir.

JuniorMiddleKitabxana: yoxdur, sadə brauzer API-ləri

Problem

Dynamic HTML səhifəyə özünü dəyişməyə imkan verdi, amma data yenə serverdə yaşayırdı və ona çatmaq bütün səhifəni əvəz edən sorğu demək idi: ekran boşalırdı, scroll mövqeyi sıfırlanırdı, istifadəçi isə gözləyirdi. Masaüstü proqramlarla müqayisədə veb tətbiqlər ləng görünürdü.

İdeya

Skript XMLHttpRequest ilə öz HTTP sorğusunu göndərir və işinə davam edir; cavab gələndə callback səhifənin yalnız dəyişən hissəsini yeniləyir. Microsoft bu obyekti XMLHTTP adı ilə Internet Explorer 5-də (1999) təqdim etdi; 2005-ci ildə Jesse James Garrett bu yanaşmaya Ajax adını verdi: "Asynchronous JavaScript + XML" ifadəsinin qısaltması.

Burada səhifə bir dəfə, siyahısız yüklənir. request() XMLHttpRequest açır, onu göndərir və onreadystatechange-də readyState 4 olana qədər gözləyir. Server hər sorğuya JSON şəklində bütün siyahı ilə cavab verir, render() isə yalnız #todo-list-i, sayğacı və filtr düymələrini yenidən qurur. Filtrləmə sorğusuz, səhifənin özündə baş verir.

Sonra nə ağrıtdı

Hər brauzer bunu bir az fərqli edirdi. Internet Explorer 5 və 6 obyekti new ActiveXObject("Microsoft.XMLHTTP") ilə yaradırdı, 9-cu versiyadan əvvəlki Internet Explorer event-ləri addEventListener əvəzinə attachEvent ilə bağlayırdı, hər brauzerin DOM-da öz qəribəlikləri vardı, ona görə script-lər uzanır və brauzer yoxlamaları ilə dolurdu. jQuery kimi kitabxanalar XHR-i, event-ləri və DOM-u hər brauzerdə eyni işləyən qısa bir API-yə bükdü.

Növbəti dövr: jQuery

Bu, orijinala nə qədər yaxındır

Demo new XMLHttpRequest() çağırır: Internet Explorer 7-nin və digər brauzerlərin daxili obyekti. Internet Explorer 5 və 6-da yalnız new ActiveXObject("Microsoft.XMLHTTP") vardı, ona görə real kod əvvəlcə window.XMLHttpRequest-i yoxlayır, o olmayanda ActiveX-ə keçirdi; ActiveXObject Internet Explorer-ə məxsusdur və Chromium-da yoxdur. "X" XML idi: ilk kod responseXML-i oxuyur və ya JSON mətnini eval() ilə obyektə çevirirdi, çünki daxili JSON.parse yalnız 2009-cu ildə gəldi (Internet Explorer 8, Firefox 3.5) və həmin ilin dekabrında ECMAScript 5-də standartlaşdı. Demo JSON ilə cavab verir və onu JSON.parse ilə oxuyur.

Bu dövrdə todo tətbiqi